LEEGTE

 LEEG IN MIJN HART, VOL IN MIJN HOOFD

Elke dag maak ik een wandeling over het strand. Iedere ochtend. Vaak ook ’s middags, ’s avonds….soms in de nacht. Zo vaak dat ik bijna alle zandkorreltjes ken. Het lijken net pixels. Weet je wel, al die puntjes die samen een beeld vormen. Hoe meer je er van hebt, hoe duidelijker het beeld. Op het strand liggen miljarden pixels die met mijn schaduw erbij een film voor me maken. Alsof ik…met haar aan het wandelen ben.

 

Men zegt dat het helend werkt. Op het strand kun je je gedachten en gevoelens laten gaan…..met de wind mee……………vloeiend over het water….verdwijnend achter de horizon.

 

(zitten, schoen zand eruit)

 

We gingen graag naar het strand. Dan liep ze tussen ons in, vrolijk, huppelend, in mooie kleuren. Het is raar maar als ik aan die tijd terugdenk zie ik alles kleurrijk. Alsof de wereld een stripverhaal was. Met felblauwe wolken, een geel zonnetje…. Flitsende zonnestralen die de aarde veranderden in een warme, zachte massa.

En op die massa waren wij, alsof we alleen op de wereld waren.

Het geluk dat wij deelden was als een prachtige schakelketting aan elkaar verbonden.

 

Ze groeide op tot een prachtige meid en de dag kwam dat ze bepakt en gezakt naar de brugklas ging. Op een omafiets met haar schoolspullen in een easypack. Ze had het daar al snel naar de zin en regelmatig kwam er een vriendinnetje bij ons over de vloer. Dan moest ik vaak lachen om hun leuke verhalen over verliefd zijn en de grappen die ze uithaalden….

Wij hadden een hechte band. We deelden geheimen, gingen naar de stad en hadden veel lol samen. Misschien komt het omdat ze mijn enigst kind was, we waren twee handen op een buik. En ze is VERDOMME van me afgepakt!

 

U moet nog even wachten, mevrouw. Weglopen komt vaker voor, zeker bij pubers. Is ze boos van huis gegaan, is er ruzie geweest, heeft u haar vrienden al gevraagd?

Nee, nee en ja! Natuurlijk had ik iedereen afgebeld. Het was niks voor haar om uren weg te blijven zonder iets te laten weten. Ik was doodsbang en die agenten bleven maar doorgaan met hun vragen.

Maar ze vonden haar.…verscholen onder een bladerdak met gescheurde kleren en….haar…keel doorgesneden.

( huilt) ELISE!!

 

Men zegt dat het helend werkt. Op het strand kun je je gedachten en gevoelens laten gaan…..met de wind mee………vloeiend over het water….verdwijnend achter de horizon.

Maar de aarde draait door……om zijn eigen as.

En alles wat achter die horizon verdwijnt…komt… in die cirkel … weer……bij mij terug.